Genezend werk met Paarden

| 27 May 2013 | 3 Comments

 Hoe het leven je ook heeft doen verwaaien, je weet altijd in je hart, in welke richting je je thuis moet zoeken…

 

 Afgelopen zaterdag waren we met dertien mensen en vier paarden bij ‘Spirit of Epona’  in Heiloo voor familieopstellingen.

Voor mij een mooie, heerlijke, spannende sprong.

Ken je dat, dat je aan 1 kant heel zeker weet dat alles gaat lukken, en aan de andere kant, dat je een heleboel dingen nog niet kan inschatten? Dat het out of your hands is?

Opstellingen begeleiden heeft dat van zichzelf al in zich: je weet niet van te voren welke vraag je krijgt. Niet hoe de herkomst van de ‘vragensteller’  in elkaar zit, hoe de lijnen van liefde, rouw, loyaliteit en lot lopen.

Opstellingen met paarden voegen daar nog een ‘onverwacht’ element aan toe: paarden nemen ook waar en zijn nadrukkelijk aanwezig in de opstelling. Ze praten met hun lijf, het is niet mogelijk om even te vragen “leg dat nog eens uit?”.

Wat anderzijds wel heel erg zeker is met paarden in de familieopstelling: ze helpen echt; ze lijken feilloos te voelen waar beweging gebracht moet worden en welke richting het uit moet.

Voorbeelden van wat ze doen als ‘medewerkers’ in de opstelling:

  • zorgen dat iemand een stapje achteruit moet doen – door vlak voor iemand langs te lopen.

    familieopstelling in actie

    Lobke haalt Alma erbij

  • Iemand vooruit trekken – door zachtjes aan de kleren te trekken.
  • Pal achter iemand staan, de lange neus achter de wervelkolom, wat dan ervaren wordt als rust en steun.

Meer lichaamstaal die je waarneemt van de paarden: knabbelen (met lippen alleen), gapen, schrapen, geeuwen. Als deze laatste dingen gebeurden kreeg ik wel een idee wat er dan speelde, maar ik moet het in volgend opstellingen nog weer nagaan. Dit is trouwens niet heel anders met de reacties van mensen in de opstelling: je kunt vermoeden dat iemand naar de verte staart, in elkaar duikt, niets hoort, geen oogcontact maakt, etc., om een reden – de opsteller moet het toch steeds checken: wat betekent deze lichaamstaal?

Als de begeleider van de opstelling de bewegingen goed begrijpt, dan kan die de elementen in de opstelling uitnodigen om te ontwikkelen, in beweging te komen. Die ontwikkeling brengt uiteindelijk: rust, het gevoel “het is goed zo” (dat is dus niet: ”het is wel goed zo”). Met als eindsituatie een echt diep gevoel dat dingen kloppen. Dat mensen elkaar weer eens, of voor ’t eerst, recht in de ogen kunnen kijken. Dat verdriet kon stromen en plaats maken voor vrede en acceptatie. Dat hier en daar hardnekkige pijn, of koppigheid, of eenzaamheid, los kan komen, kan veranderen in meer verbinding, meer ‘begrip’ – begrip op een mentaal-, hart- en zielsniveau. De persoon die iets inbracht voelt ook een verschuiving van onrust, verdriet of pijn naar rust en een nieuwe, vrije kijk op de dingen.

Dank aan Kamee, Lobke , Imelda en iedereen die er was.

 

Meer lezen over familieopstellingen, wat het inhoudt? Kijk in deze post>>>>

 

3 Reacties

  1. Merijn says:

    Hoi Jolanda,
    Het was werkelijk een prachtige dag! Ik denk er nog veel aan terug en hoewel ik zelf geen opstelling gedaan heb mocht ik wel representant staan. Het voelde of ik daadwerkelijk geheeld werd door de paarden (Lobke). Zeker iets wat ik vaker wil doen. Dank je wel! En natuurlijk ook de paarden en Imelda bedankt!
    Warme groet, Merijn

    • JHerngreen says:

      Jij ook bedankt Merijn, voor je grote interesse, je feedback en aanwezigheid. Groet! Jolanda

Leave a Reply